Co leczyć najpierw — ADHD czy chorobę współwystępującą?

Nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich przypadków, ale obowiązują kliniczne zasady priorytetu. Zawsze najpierw adresuje się zaburzenie stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia lub uniemożliwiające diagnozę ADHD: aktywne myśli samobójcze, ciężka depresja z zahamowaniem oraz aktywne uzależnienie wymagają stabilizacji przed pełną diagnostyką i leczeniem ADHD. W przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD) konieczne jest najpierw włączenie stabilizatora nastroju — podanie stymulantów bez stabilizatora może wywołać epizod maniakalny.

Gdy żaden z powyższych stanów nie jest obecny, ADHD i komorbidności leczy się równolegle, a nie sekwencyjnie. Błędem jest oczekiwanie, że “najpierw wyleczymy depresję, potem zajmiemy się ADHD” — bo nieleczone ADHD jest często przyczyną nawracania depresji i braku efektu leczenia lęku. Atomoksetyna jest użyteczna gdy ADHD współwystępuje z uzależnieniem lub zaburzeniami lękowymi — działa na oba zaburzenia i nie ma potencjału uzależniającego. Każde współwystępujące zaburzenie wymaga własnych interwencji — terapia CBT dla lęku, DBT dla BPD, ERP dla OCD nie zastępuje leczenia ADHD, ale musi z nim współgrać.